Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Η σημασία του μπαμπά

Μπαμπάς και γιος
Τελικά ο πατέρας είναι προς απόσυρση ή όχι; Στο νεοαφιχθέν βιβλίο «Do Fathers Matter? What Science Is Telling Us About the Parent We've Overlooked», ο Πολ Ρέιμπερν, επικεφαλής ανταποκριτής επιστημονικών θεμάτων του Associated Press, ανατέμνει αισίως τον ρόλο του πλέον παραμελημένου (και από την επιστήμη) γονέα.
Δεν αρκείται σε θεωρίες περί νέων κοινωνικών δομών και ανατροπών. Συγκεντρώνει και παραθέτει πληθώρα επιστημονικών μελετών που επιβεβαιώνουν ότι «η παρουσία του πατέρα επιδρά καταλυτικά στη βιολογία του παιδιού, άρα και στη νοητική ανάπτυξή του, και τελικά στην ευτυχία και την επιτυχία του στη ζωή». Το βιβλίο του Ρέιμπερν έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η πατρότητα αυτοψηλαφίζεται και - αργά, αλλά σταθερά -επαναπροσδιορίζεται.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Αφιερωμένο σε όλους όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980..

cebcceb1cebacf81ceb9ceb1ceb3ceb1ceb9ceb4cebfcf85cf81ceb1
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι…
περνούσαν με την αναμονή… Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί… Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά… Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Ο Χρόνος και η σακούλα... με τις καραμέλες




Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι, μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως εκείνο το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.