OΤΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΕΦΙΑ

«Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει»(Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου)
«Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα»(Απο γυμνάσιο της Αθήνας, 1992)
«Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά»
«Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του.»(Από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1991)
«Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος»
«Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας»
«Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη»
«Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια»
«Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ»(Από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989)
«Όταν ο Χριστός ήτανε μικρός, ο πατέρας του ο μαραγκός Ιωσήθ, τον φώναζε Χρηστάκη»
«Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό»
«Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης.»(Από διαγώνισμα Β'τάξης γυμνασίου της Λαμίας, 1969)
«Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ»
«Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας»(Από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991)
«Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια»(Από διαγώνισμα στα θρησκευτικά, γυμνάσιο της Κορίνθου, 1990)
«Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι»
«Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος»(Από γυμνάσιο της Πάτρας, 1988)
«Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε»(Από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991)
«Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι»
«Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά»
«Το παιδί που οι γονείς του είναι από την Ύδρα, λέγεται Υδρογόνο»
«Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα. Υπάρχει και παροιμία γι αυτό»

«Την άνοιξη, η φύση σε βγάζει από τον τάφο και σου λέει: ζήσε!»

ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ
Συνεντεύξεις: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
«Κατά γενική ομολογία την άνοιξη όλα είναι ανθισμένα, οι άνθρωποι νιώθουν μια ανανέωση, μια ανακούφιση, οι γυναίκες είναι πιο όμορφες κ.λπ.
«Πολλές επαναστατικές κινήσεις γίνονται την άνοιξη, εκφράζοντας την ανάγκη των ανθρώπων για ανόρθωση, για ελευθερία», παρατηρεί ο Μανώλης Ρασούλης Ομως κατά περίεργο λόγο, στο έμπα της άνοιξης το ανθρώπινο στοιχείο βιώνει αυτή την είσοδο στη νέα σεζόν με μια μελαγχολία και ίσως μια δραματικότητα. Οπως το Θείο Δράμα που κορυφώνεται αυτές τις ημέρες. Κάθε άνοιξη (όπως και κάθε Σεπτέμβριο) νιώθω μια μελαγχολία και προσπαθώ να δω τι συμβαίνει: είναι η φύση που σου ανοίγει τα διαφράγματα, σε βγάζει από τη σαρκοφάγο, τον τάφο και σου λέει "τώρα ζήσε, βίωσε". Είναι μια δύσκολη καμπή. Νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι νιώθουν αυτό το συναίσθημα το μελαγχολικό και γι' αυτόν τον λόγο έχει τοποθετήσει και η Εκκλησία και το θέμα αυτό του Θείου Δράματος: "Ω, γλυκύ μου έαρ", "Η ζωή εν τάφω" και όλα όσα ζούμε αυτές τις μέρες.
Οταν μάλιστα μπαίνει ο Μάρτης, εγώ θυμάμαι διάφορα περιστατικά που με έχουν σημαδέψει και μπαίνω σε μια δραστηριότητα, σε μια ιδιαίτερη κατάσταση. π.χ. 6 Μαρτίου 1986 είχε έρθει ο δάσκαλός μου, ο Οσο, κυνηγημένος από όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου και ήταν στην Κρήτη, στην Ελούντα. Ο Οσο ήταν ένας φωτισμένος άνθρωπος, ο οποίος δεν παραδεχόταν τον θάνατο κι αυτό είναι μια άλλη διάσταση στη συζητήσή μας αφού κάποια πράγματα πεθαίνουν και ανασταίνονται, όμως κατά τους προσωκρατικούς ζούμε σε ένα αιώνιο παρόν, άρα και τίποτε δεν πεθαίνει, και αυτό το ξέρουν οι μύστες. Οταν συνέλαβαν τον δάσκαλό μου, μετά τον απέλασαν κι αυτό με πλήγωσε. Από τότε, 6 Μαρτίου είναι για μένα μια οριακή στιγμή, μιλάω γι' αυτό το περιστατικό, προσπαθώ να συνεννοηθώ με τους ανθρώπους τι είναι ο θάνατος, η απέλαση, οι δάσκαλοι, το πνεύμα, η άνοιξη.
Στις 6 Μαρτίου 1910 έγινε και το Κιλελέρ και του χρόνου γιορτάζουμε τα 100 χρόνια του. Αρα την άνοιξη γίνονται και διάφορες επαναστατικές κινήσεις όπως είχαμε τον Αθανάσιο Διάκο που είπε το περιβόητο "Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαριά και βγάζει η γης χορτάρι" κι έχουμε και τον Επιτάφιο του Ρίτσου: "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω". Δηλαδή υπάρχουν και στο εθνικοαπελευθερωτικό και το επαναστατικό κίνημα δείγματα κινητικότητας την άνοιξη, στον πολιτικό τομέα είχαμε τις εμφύλιες συγκρούσεις, κι έτσι έχουμε ένα συνδυασμένο πράγμα. Οπως υπάρχει και το περιβόητο του Ρήγα Φεραίου, "ακόμη τούτη η άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες" που σημαίνει ότι η άνοιξη φέρνει μια ανόρθωση προς τα πάνω. Βέβαια το ενδιαφέρον είναι όλος ο κύκλος των εποχών, γιατί αν δεν είχαμε περάσει τον χειμώνα, τότε και η άνοιξη δεν θα ήταν τόσο επιθυμητή.
Οσο για την Ανάσταση, αυτή σχετίζεται με την εμπειρία του μέσου ανθρώπου, το πώς βιώνει γύρω του το φαινόμενο του θανάτου. Η Εκκλησία, η οποία υποτίθεται ότι διαχειρίζεται τα σπουδαιότερα θέματα, έχει κάνει έναν ιστορικό συμβιβασμό με τη μάζα, τον μέσο άνθρωπο, ότι "κοίταξε να δεις, θα πεθάνεις αλλά θα αναστηθείς". Και μάλιστα έχει πλέον προσθέσει και κάτι που εμένα μου φαίνεται και λιγάκι γκραν γκινιόλ, κωμικό, ότι θα αναστηθείς με την ψυχή αλλά και το σώμα σου. Κάποτε έκανα μια συζήτηση με τον Σαββόπουλο, τότε που περνούσε τον παροξυσμό της ορθοδοξίας και μού 'λεγε "θα αναστηθούμε ψυχή τε και σώματι". Και τού 'λεγα εγώ "καλά, ρε Διονύση, πώς θα αναστηθείς, με τα γυαλιά σου, με τις τιράντες σου, 30 χρονών, 40, όπως συμφέρει εσένα, όπως συμφέρει τον Θεό, πώς ακριβώς, για να ξέρουμε". Στη Δεξαμενή ήμασταν, πίναμε μπίρες και λέγαμε τέτοια.
Αν πάρουμε ότι ο άνθρωπος ανασταίνεται, αλλά χωρίς ανάληψη, χωρίς να διαχυθεί το πλάσμα στον μεγάλο κόσμο, τότε και ο Ιησούς, χωρίς την ανάληψη, θα κωλοβαρούσε σαν το ζόμπι από 'δώ κι από 'κεί, θα επαναλάμβανε τα ίδια και δεν θα υπήρχε και ο σκοπός τού να πάει να θυσιαστεί. Ασε που δεν θυσιάστηκε γιατί ο Χριστός υποτίθεται ήταν Θεός και ήξερε εξ αρχής ότι θα αναστηθεί, και, αφού το ήξερε, τότε τι ακριβώς θυσίασε; Αυτές είναι θεατροποιήσεις των φυσικών νόμων για να έχουμε έναν κώδικα, να μπορούμε να εμψυχωνόμαστε. Αλλά πρέπει να πηγαίνουμε πιο πολύ στο βάθος, να πηγαίνουμε πέρα από τα δεδομένα κλισέ. Γιατί αυτά τα εκκλησιαστικά δόγματα πρέπει κάποια στιγμή να τα ψηλαφούμε και να τα συζητούμε με καλές προθέσεις, όπως κάνουμε τώρα. Θέματα που άπτονται οραμάτων και βαθύτερων μεθέξεων και τα οποία πιστεύω ότι συζητούσαν και βίωναν στα Ελευσίνια Μυστήρια, τότε με τη Δήμητρα, την Περσεφόνη κ.λπ.».

εξομολόγηση

Συζητούσαν δυο φίλοι και κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλον:
- Έχεις εξομολογηθεί τώρα τελευταία;
- Πού το θυμήθηκες τώρα αυτό ρε;
- Ε, πώς! Εγώ θα σου πρότεινα να πας.
- Δε θά'σαι καλά ρε! Από το δημοτικό έχω να πάω.
- Ε, νά! Σου το ζητάω σαν χάρη. Να απασχολήσεις για λίγο τον παπά, γιατί
θέλω να πάω με την παπαδιά.
- Πες το ντε! Αν είναι έτσι, να πάω.
Και πήγε. Κι όλο θυμόταν και κάποια άλλη αμαρτία, κι άλλη, κι άλλη. Αλλά
κάποια στιγμή δεν άντεξε:
- Παπά μου, τώρα που ξεμολογιέμαι, διαπράττω και νέα αμαρτία.
- Τι εννοείς τέκνον μου;
- Ε, νά! Κάνω πλάτες στον φίλο μου και σε καθυστερώ για να πάει αυτός με
την παπαδιά σου! Ήμαρτον!
Και ο παπάς ήρεμος:
- Η γυναίκα σου ζει;;;
- Ναι πάτερ μου!!!
- Τρέξε γρήγορα σπίτι σου τέκνο μου....γιατί η παπαδιά έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια!!!

Η Επιστήμη προοδεύει!

Ο «θεός» …Φόβος!

Σε Ευρώπη και Αµερική η κρίση είναι οικονοµική.
Στην Ελλάδα, η κρίση είναι µεν ψυχολογική αλλά έχει απτές οικονοµικές επιπτώσεις.
Η σηµερινή κοινωνία έχει «επενδύσει» στο θεό Φόβο! Τα τηλεοπτικά παράθυρα και οι διαφηµίσεις φλερτάρουν γύρω από το φόβο.
Εγκληµατικότητα, οικονοµική καταστροφή, οικολογική καταστροφή, διεφθαρµένοι πολιτικοί και δικαστές, σεισµοί,
διαρρήξεις, οι φουσκωτοί, η τροµοκρατία, οι πληµµύρες, οι πυρκαγιές το καλοκαίρι, η κρατική αναλγησία και …τόσα άλλα!
Συνέχεια το σύστηµα µας υπενθυµίζει πόσο ανασφαλείς είµαστε.
Από τη στιγµή που η ίδια η κοινωνία µας παράγει και µας «πουλάει» φόβο, επόµενο είναι να τον κουβαλάµε συνέχεια µαζί µας.
Στο σπίτι, στη δουλειά. Ειδικά στη δουλειά. Ένας από τους µεγαλύτερους φόβους των ανθρώπων είναι ο φόβος της
αποτυχίας.
Ο συγκεκριµένος φόβος είναι το µονοπάτι που οδηγεί στην ηττοπάθεια και καταστροφή. Ενώ η ίδια η αποτυχία έχειµια υπόσταση, ο φόβος της δεν είναι παρά µια κατάσταση του µυαλού.
Η επιστήµη και η ζωή έχουν αποδείξει πως οάνθρωπος εξελίσσεται και γίνεται αυτό που επαναλαµβανόµενα σκέπτεται.
Τότε, γιατί τότε δεν σκεφτόµαστε συνέχεια τηνεπιτυχία;
Η απάντηση έχει να κάνει µε δυο πράγµατα: Σε τι είδους ερεθίσµατα είµαστε εκτεθειµένοι και πως εµείς οι ίδιοι
προγραµµατίζουµε και κατευθύνουµε τον ίδιο µας τον εαυτό.
Ζούµε σε ένα κόσµο αρνητικού προγραµµατισµού που µας εκθέτει συνέχεια σε αρνητικά ερεθίσµατα. Αυτός ο
προγραµµατισµός δηµιουργεί φόβο. Ένα φόβο που διαµορφώνει το εργασιακό αλλά και κοινωνικό περιβάλλον σε ένα τοπίο
µάχης. Στη µέση αυτής της διαµάχης και της ανασφάλειας, βρίσκεται η δική µας προσπάθεια για επιβίωση και προκοπή. Ενώ
νοµίζουµε ότι φοβόµαστε την αποτυχία, όλοι την αντιµετωπίζουµε καθηµερινά µε τον άλφα ή βήτα τρόπο. Ο καθένας
µας µπορεί να αποτύχει. Η αποτυχία είναι κάτι το υποκειµενικό και το µετρήσιµο. Το θέµα είναι πως η µεγαλύτερη αποτυχία
είναι εκείνη που συµβαίνει µέσα στο µυαλό µας.
Αν αλλάξουµε τη λέξη «απέτυχα» µε τις λέξεις «αυτό που έµαθα και δεν θα το επαναλάβω είναι…» θα δείτε και µόνοι σας πόσο
µειώνεται αυτό που µέχρι τώρα θεωρούσατε αποτυχία. Οι εξωτερικοί ή εξωγενείς φόβοι οδηγούν στους εσωτερικούς φόβους. Η
δική µας αντίδραση στους εσωτερικούς φόβους επηρεάζει το τελικό αποτέλεσµα. Με άλλα λόγια, δεν έχει και τόση
σηµασία αυτό που µας συµβαίνει, αλλά τι εµείς κάνουµε µε αυτό που µας συµβαίνει.
Βασικά, η αποτυχία υλοποιείται µόνον όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να τα παρατήσει ή να παραιτηθεί από την προσπάθεια.
Εµείς επιλέγουµε ποιο µονοπάτι θα ακολουθήσουµε, που σηµαίνει ότι εµείς επιλέγουµε τα αποτελέσµατά µας. Έχω γνωρίσει
ανθρώπους που µετά από µια ενεργή εργασιακή ζωή, µόλις βγήκαν στη σύνταξη, έπεσαν σε κατάθλιψη και σε σύντοµο χρονικό
διάστηµα πέθαναν. Έχω γνωρίσει και άλλους, που νίκησαν καρκίνο ή άλλες σοβαρές ασθένειες και µεγαλούργησαν
επαγγελµατικά και οικονοµικά.
Ο Bill Gates είπε «∆εν υπάρχει αποτυχία. Υπάρχει µόνο πληροφόρηση». Με τη δήλωση αυτή κατά νου, ας δούµε απλές
στρατηγικές που βοηθούν να επιβιώνουµε και να τα καταφέρνουµε, αντί να σηκώνουµε τα χέρια ψηλά και να εγκαταλείπουµε
την προσπάθεια :
• Να µάθουµε να αντιµετωπίζουµε την αποτυχία σαν ένα γεγονός που περιέχει στοιχεία που δίνουν πληροφορίες αναγκαίες
για να κάνουµε τις απαιτούµενες αλλαγές στη ζωή, στη συµπεριφορά και τις πράξεις µας.
• Πάντα να αναζητούµε τις πιθανές ευκαιρίες που αναδεικνύονται µέσα από κάθε αποτυχία και ταλαιπωρία.
• Να ψάχνουµε για το «µάθηµα» (τη γνώση) που συνοδεύει κάθε αποτυχία. «Τι έµαθα µέσα από αυτή την εµπειρία;»
• Να βγάλουµε έξω από τη ζωή µας αρνητικούς, µίζερους και φοβισµένους ανθρώπους. Ας εµπλουτίσουµε τις παρέες και τις
συναναστροφές µας µε ανθρώπους που σκέφτονται δηµιουργικά, ευγενικά, θετικά και πάνω απ όλα, διαθέτουν έναν ήρεµο
και ειρηνικό νου.
• Να ανακαλύψουµε νέες πηγές πληροφόρησης και παράλληλα, να αρχίζουµε να αλλάζουµε τρόπο σκέψης.
Γιατί τελικά, η ζωή είναι πολύ µικρή για να αποσυρόµαστε και να τα παρατάµε εύκολα!

TURKISH AIRLINES

Αστεία ονόματα αλλοδαπών

Βραζιλιάνος πορνοστάρ Ντον Χοσέ λος Πέος Ντούρος
Αιγύπτιος ανίκανος Αλή Μουπέφτι
Κινέζα στριπτηζέζ Ναμουνάκι Κουναμούτο
Βουλγάρα πλαστική χειρουργός Ταφτιάνα Σούκοβα
Γιαπωνέζος νεκροθάφτης Νασουσίρο Τοκασόνι
Γιαπωνέζος ουρολόγος Κίταμου Ταούρα
Ιταλός μαραγκός Τοκόβι Τοκαδρόνι
Χιλιανός ιδιοκτήτης μπαρ Κάρλος Εχομπάρ
Νικαραγουανός τεμπέλης Σαντινίστα Πούχο
Ρουμάνα ορθοπεδικός Κάκοσι Μινίσκου
Ισπανός φοβητσιάρης Αντόνιο Κλασαμέντες
Γαλάτης τραβεστί Σιγγρουφίξ

Μικρά ανέκδοτα (5)

23. Γιατί το σουτιέν είναι σύμβολο της Δημοκρατίας;

- Γιατί χωρίζει τη δεξιά απο την αριστερά,

συγκρατεί τις μάζες,

ελκύει το λαό και ξεσηκώνει τα πλήθη!

24. Tι κοινό έχει το συζυγικό sex με μία καντίνα στην Eθνική;

1. Ποιότητα μέτρια...

2. Ποικιλία περιορισμένη...

3. Aλλά στις τρεις η ώρα τα χαράματα, τι άλλο να βρεις ανοιχτό;;;

25. Γιος: Βρε μπαμπά, εσύ είσαι μαύρος και η μαμά άσπρη. Εγώ πώς βγήκα κινέζος;
Μπαμπάς: Σώπα παιδί μου, γιατί μετά από κείνο το όργιο, να ευχαριστείς το θεό που δεν γαβγίζεις!

26. Ο σύζυγος: Ρε γυναίκα, τώρα που πεθαίνω πες μου την αλήθεια, ήμουν ο μοναδικός άντρας στην ζωή σου; Έλα πες μου την αλήθεια να μην πάω μ' αυτή την απορία στον άλλο κόσμο;
Η σύζυγος: ….. κι αν δεν πεθάνεις;!

27. Μετά από ένα καυγά, η γυναίκα λέει στο σύζυγο της.
-Το ξέρεις ότι όταν σε παντρεύτηκα ήμουν τελείως ηλίθια;;!!'
Και ο σύζυγος απαντά,
-Ναι γλυκιά μου, απλώς τότε ήμουν πολύ ερωτευμένος για να το καταλάβω!

ΚΑΛΉ ΑΝΆΣΤΑΣΗ!

Μικρά ανέκδοτα (4)

18. Δύο τσιμπούρια έχουν πάει σε ένα πάρτυ.
Φεύγοντας αργά το βράδυ μετά από ξέφρενη διασκέδαση ρωτάει το ένα το άλλο:
- Θα πάμε με τα πόδια ή θα πάρουμε κανένα σκύλο?

19. - Γιαγιά, γιαγιά, να παίξω με τα βυζιά σου ;
- Παίξε, αλλά μην απομακρυνθείς πολύ !

20. Μπαίνει ένας μεθυσμένος σε ένα μπαρ, πλησιάζει μια και της λέει:
'Έλα σπίτι μου να πηδηχτούμε μέχρι το πρωί!!!'
- 'Σας παρακαλώ, τι με περάσατε, για καμμιά πόρνη;'
- 'Γιατί μωρή, ποιος μίλησε για λεφτά;;;'

21. Αχ.... Μήτσουμ' μου 'ρχεται ουργασμούς...
- Σκάσε μωρή... Όταν γ.....ει ο Μήτσος, δεν έρχεται κανείς...

22. Πιάνει ο Τοτός τους γονείς του στην κρεβατοκάμαρα να κάνουν 69.
Γυρνάει και τους λέει εκνευρισμένος:
- Και θέλετε να πάω εγώ σε ψυχολόγο επειδή τρώω τα νύχια μου;;;!!

Κυριακάτικο πρωινό

Κυριακάτικο πρωινό στην κουζίνα και η σύζυγος τηγανίζει αυγά. Ο σύζυγος, αγουροξυπνημένος, ετοιμάζει τον καφέ, πίνει μια γουλιά και μετά πάει και στέκεται ακριβώς δίπλα από την σύζυγο, παρατηρώντας προσεκτικά τα αυγά..
Πίνει άλλη μια γουλιά καφέ.... και αρχίζει να φωνάζει πανικόβλητος:
'Πρόσεχε...ΠΡΟΣΕΧΕ! Βάλε κι άλλο βούτυρο! Θεούλη μου! Έχεις βάλει πολλά μαζί στο τηγάνι! ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ Γύρνα τα. Γύρνα τα ΤΩΡΑ! Χρειάζονται κι άλλο βούτυρο. Μα που θα βρούμε κι άλλο ΒΟΥΤΥΡΟ; Ωραία.... Μη, ΠΡΟΣΕΧΕ, θα σου ΚΟΛΛΗΣΟΥΝ!
Προσεχτικά... ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ! Σου είπα ΠΡΟΣΕΧΕ! Ποτέ δεν μ'ακούς εμένα... ΠΟΤΕ! Γρήγορα! Γύρνα τα ΓΡΗΓΟΡΑ! Είσαι τρελή; Τα έχεις παίξει; Μην ξεχάσεις να τα αλατίσεις, όλο το ξεχνάς το αλάτι. Βάλε αλάτι. ΑΛΑΤΙ! ΒΑΛΕ ΑΛΑΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ!'
Η γυναίκα έχει μείνει αποσβολωμένη. Τι έπαθες άνθρωπε μου; Τι φωνάζεις μέσα στο αυτί μου;'
Ο σύζυγος ξαφνικά ηρεμεί τελείως και απαντάει...
'Ήθελα να σου δείξω πως είναι να σε έχω συνοδηγό όταν oδηγάω.'

Μικρά ανέκδοτα (3)

13.Γυναίκα: Αγάπη μου; Κοιμάσαι με άλλες γυναίκες;
Ανδρας: Όχι αγάπη μου, μόνο μαζί σου.

Με τις άλλες μένω ξύπνιος όλο το βράδυ!

14.Συζητούν δυο φαντάσματα:

-Να σε ρωτήσω κάτι

Σ' ακούω

-Πιστεύεις στους ανθρώπους?

15.Πάει ένας Κινέζος στο περίπτερο:

- Γιαν τσι γιον Coca-cola!

Και ο περιπτεράς του απαντάει:

- Μια παγωμένη τι?

16.Ο σύζυγος στη γυναίκα του:

- Μωρό μου, δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να τυραννιέσαι έτσι όλη μέρα στην κουζίνα. Κλείσε την πόρτα!

17.Ένα ζεύγος κανίβαλων συζητάει:

- Πονάει η κοιλιά μου αγάπη μου.

- Και σου είπα να μην φας εκείνον το δύτη με την φλούδα.

Μικρά ανέκδοτα (2)

6.Οι νυχτερίδες κοιμούνται στο δάσος. Ξαφνικά, μια όπως είναι κρεμασμένη ανάποδα, κάνει μία τσάκ και κάθεται όρθια στο κλαδί.
Από το διπλανό κλαδί μια άλλη νυχτερίδα φωνάζει στο από κάτω κλαδί:
- Μήτσο, ξύπνα! Ο Γιώργος λιποθύμησε

7.Μια ξανθιά επιστρέφει στο σπίτι και ρωτάει τον άνδρα της:
- Γιώργο που είναι τα παιδιά?
- Στα Αγγλικά.
- George where are the kids?

8.Ειδήσεις σε ποντιακό κανάλι:
Τραγικό δυστύχημα. Διθέσιο αεροπλάνο έπεσε σε νεκροταφείο. Έχουν
βρεθεί 3000 νεκροί και οι έρευνες συνεχίζονται

9.- Γιατρέ μου, έχω πολλά νεύρα. Όπου πηγαίνω μπλέκω σε καβγάδες.
- Μάλιστα .... Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο να συγκρατείτε το θυμό σας αγαπητέ μου. Έχετε μπλέξει σε πολλούς καβγάδες;
- Ναι .... Γιατί; Τραβάς κάνα ζόρι;

10.Ο καπετάνιος του κρουαζιερόπλοιου στους επιβάτες και στο πλήρωμα:
- Αγαπητοί μου, έχω ένα καλό και ένα κακό νέο. Ποιο θέλετε να ακούσετε πρώτα?
- Το καλό.
- Πάμε για 14 βραβεία Όσκαρ.

11.Πρωί πρωί, μπάτσος σταματάει κάποιον που έτρεχε στην Κηφισίας.
- Καλημέρα, του λέει.
Και ο οδηγός:
- Ήτανε...

12.Μεθυσμένος σε σουβλατζίδικο:
- Ένα γύρο απ' όλα
- Πίτα?
- Άσε, λιώμα

Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό.Προσπαθούσα να το διατηρώ ταχτικό και καθαρό.
Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι.
Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν.
Φυσικά την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, που πήγαινε, από που ερχόταν κ.τ.λ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό.
Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ'αυτά τα ρούχα. ΄Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία. Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι της γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα.
Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω. Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι την κάλεσα να μπει στην κρεβατοκάμαρα όπου βρισκόμουν στο κρεβάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά. Το κορίτσι ήρθε με τα κόκκινα μαγουλά της και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά.
Με είχαν προσβάλλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλύτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λεει.
Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι' αυτό το κορίτσι που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ' όλα αυτά έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλύτερα.
Η επόμενη προσβολή στ' αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση. Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου αλλά πήδηξα από το κρεβάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φαω καλύτερα.
Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμίσω.
Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου. Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο πίσω μου και την κοπάνησα.
Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης. Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. ΄Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν.
Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως εγώ δεν έζησα από τότε καλά. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την
ιστορία μου. Με εκτίμηση
Ο λύκος
Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου
(Παρουσιάστηκε από τη Ν. Ρουμπάνη στα σεμινάρια του Προγράμματος, από 7 έως 15/12/02)
Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός ξεκινούν από την ιδέα ότι δίκιο υπάρχει μόνο στη μία πλευρά. Προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην αναγνώριση της σύνθεσης, των απόψεων σας χαρίζουμε σήμερα το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου.

μικρά ανέκδοτα

‏

1.Είναι ένας πελαργός και κουβαλάει ένα γέροντα 80 χρονών..

Κάποια στιγμή γυρνάει ο γέροντας και λέει στον πελαργό:

«Έλα μα..κα, παραδέξου ότι χαθήκαμε'

2.Σε ένα εστιατόριο ο πελάτης λέει στο γκαρσόν:

- Σας παρακαλώ, μπορείτε να πάρετε το κοτόπουλο να το ψήσετε λιγάκι ακόμα?

- Γιατί, τι έχει?

- Μου τρώει τις πατάτες!

4.Ένας τύπος προσπαθεί να πείσει τη γυναίκα του να του καθίσει να της τ.ν βάλει στα αυτιά:

- Μα τρελάθηκες, Χριστιανέ μου; Τι θέλεις, να κουφαθώ;

- Καλά, τι φοβάσαι; Τόσα χρόνια δε θα είχες μουγκαθεί;

5.Μετά από μια νύχτα ανελέητου σεξ μεταξύ ελέφαντα και μυρμηγκιού, ο ελέφαντας δεν αντέχει άλλο και πεθαίνει.

Όχι ρε που.τη μου, λέει το μυρμήγκι, για μια νύχτα γαμ..ι θα σκάβω μια ζωή!!