ΚΑΛΟΣΥΝΗ

' Και το μικρότερο καλό που κάνουμε μπορεί να μας αποδοθεί εκατονταπλάσια' - Αίσωπος.
Η παρακάτω υπέροχη και συνάμα αληθινή ιστορία, αποδεικνύει περίτρανα πόσο όμορφη και περιπετειώδης μπορεί να είναι η ζωή μας. Μπορεί όμως να είναι και ανταποδοτική.
Να μας επιστρέψει αυτά που εμείς της δώσαμε.
Πριν πολλά χρόνια ζούσε ένας φτωχός Σκωτσέζος αγρότης που λεγόταν Φλέμινγκ. Μια μέρα, την ώρα που δούλευε άκουσε μια κραυγή που ζητούσε βοήθεια από ένα κοντινό έλος.
Πέταξε τα εργαλεία του και όρμισε στο έλος. Κι εκεί, χωμένο μέχρι το στήθος του μέσα στη λάσπη, βρισκόταν ένα κατατρομαγμένο αγόρι που ούρλιαζε και πάλευε για να γλιτώσει από ένα σίγουρο, αργό και τρομαχτικό θάνατο. Ο αγρότης έσωσε το νεαρό.
Την άλλη μέρα ένα αστραφτερό αμάξι έφτασε στην αυλή του αγρότη, κι ένας κομψοντυμένος ευγενής κατέβηκε και συστήθηκε ως ο πατέρας του παιδιού που έσωσε ο φτωχός αγρότης.
«Θα ήθελα να σας προσφέρω κάτι», είπε ο ευγενής, «Σώσατε τη ζωή του παιδιού μου!».
«Όχι, δεν μπορώ να δεχτώ αμοιβή για ό,τι έκανα», απάντησε ο Σκωτσέζος αγρότης και δεν δέχτηκε την προσφορά.
Τη στιγμή εκείνη ο γιος του αγρότη πρόβαλε από το σπιτάκι τους. «Ο γιος σας είναι;», ρώτησε ο ευγενής.
«Μάλιστα», απάντησε ο γεωργός γεμάτος περηφάνια.
«Έχω να σας προτείνω κάτι. Επιτρέψτε μου να τον πάρω μαζί μου και να του προσφέρω μια καλή μόρφωση.
Αν ο νεαρός μας μοιάζει έστω και λίγο του πατέρα του, θα γίνει κάποιος για τον οποίο θα μπορούμε όλοι να είμαστε περήφανοι!».
Και τελικά έτσι έγινε. Τα χρόνια πέρασαν, ο γιος του αγρότη αποφοίτησε από την Πανεπιστημιακή Ιατρική Σχολή
St.Mary’s του Λονδίνου, και προχώρησε μέχρι που έγινε πασίγνωστος σε όλο τον κόσμο με το όνομα Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ, διότι ανακάλυψε την Πενικιλίνη. Μερικά χρόνια αργότερα ο γιος του ευγενούς αρρώστησε από πνευμονία και σώθηκε από την Πενικιλίνη.
Το όνομα του ευγενούς; Λόρδος Ράντολφ Τσώρτσιλ, πατέρας τους Σερ
Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Κάποιος κάποτε είπε : «΄Ο,τι φεύγει ξαναγυρίζει». Το ίδιο ισχύει φίλοι μου, για κάθε τι καλό ή κακό κάνουμε, λέμε, ή σκεφτόμαστε στη ζωή μας.
Οι τεχνικοί των κομπιούτερ χρησιμοποιούν την έκφραση «garbage in, garbage out»,που στα ελληνικά μεταφράζεται «σκουπίδια μέσα, σκουπίδια έξω». Με άλλα λόγια, αυτό που στέλνουμε προς τα
έξω, ξαναγυρνά πίσω μας. Μπορεί να επιστραφεί από διαφορετική πηγή, πρόσωπο, ή κατάσταση, αλλά τελικά
επιστρέφει στη βάση του. Και το καλό και το κακό. Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικοί και ας ξανασκεφτόμαστε πριν πούμε μια βαριά κουβέντα για κάποιον, ή πριν κάνουμε κάτι για το οποίο θα μετανιώσουμε, διότι οι επιπτώσεις του επάνω μας μπορεί να είναι σοβαρές, απρόβλεπτες και μακροχρόνιες.

Ας γίνουμε περισσότερο υπεύθυνοι με τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Ας θυμόμαστε, ότι επειδή
κάτι δεν έχει άμεσες συνέπειες, ή επιπτώσεις, δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να έχει στο μέλλον.

Η ζωή είναι τόσο σύντομη για να την σπαταλούμε θυμωμένοι, σκεπτόμενοι άσχημα, ή κάνοντας άσχημαπράγματα.
Μπορούμε τόσο εύκολα να βρούμε την εσωτερική γαλήνη μέσα από καλές πράξεις, καλέςσκέψεις και καλά συναισθήματα, που ποτέ κανένα κακό, καμιά κακή πράξη και συμπεριφορά κανενόςανθρώπου δεν θα μπορέσουν να μας στερήσουν το πολυτιμότερο δώρο που κρύβουμε μέσα μας.
Τη δύναμη της καλοσύνης.
Από το βιβλίο του Άκη Αγγελάκη, «Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή», Εκδόσεις ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.

Ο ΜΗΤΣΑΡΑΣ

Τυπάς με Mercedes Cabrio AMG και δε συμμαζεύεται μπαίνει σε κοσμικό μπαρ. Στυλάκι τελείως ματσό με signe ρούχα, wet look μαλλάκι, πούρο και τα συναφή.
Με το που μπαίνει κοζάρει στη γωνία του μπαρ μια γκομενάρα. Της στέλνει ένα ποτό και μέσα σε λίγα λεπτά έχουν πιάσει κουβέντα. Μετά από λίγη ώρα και με την γκόμενα να έχει λιώσει ο τύπος της προτείνει να πάνε σπίτι του. Αυτή λέει ΟΚ.

Μπαίνουν στο σπίτι τής προσφέρει ένα ποτό και δεν αργούν να αρχίσουν τα Θερμά επεισόδια.
Την ξαπλώνει σε ένα καναπέ by the τζάκι και αυτός όρθιος αρχίζει να γδύνεται.

Βγάζει το σακάκι το Pierre Cardin των 4500 E το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει τα παπούτσια τα Cavalli των 300 E το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το πουκάμισο το D&G των 900 E το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το παντελόνι το Ferre των 1000 E το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει και τα σώβρακα τα Yiannis Ziros των 100 E τα πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.

Οπότε τον ρωτάει: "'Ολα καλά αλλά τόσο όμορφα και ακριβά ρούχα γιατί τα καις;"
Και απαντάει ο τεράστιος:
"Κούκλα μου όταν θα τελειώσει ο Μήτσος, θα Έχει αλλάξει η μόδα'

Πλαστική

Μια γυναίκα αποφασίζει να κάνει λίφτινγκ στο πρόσωπο για τα γενέθλιά της.
Ξοδεύει 5000 και αισθάνεται ιδιαίτερα ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα. Στο δρόμο για το σπίτι, σταματάει σε ένα περίπτερο για να αγοράσει μια εφημερίδα. Προτού φύγει ρωτάει τον περιπτερά, "Πόσο χρονών με κάνετε;"
"32", της απαντάει.
"Κι όμως, είμαι 47!" λέει με ικανοποίηση.
Λίγο αργότερα, πάει στα McDonald's και κάνει την ίδια ερώτηση στην κοπέλα στο ταμείο. Εκείνη απαντάει, "Γύρω στα 29 σας κάνω." και η γυναίκα "Όχι, είμαι 47!"
Τώρα πλέον πετάει στα σύννεφα. Σταματάει σε ένα φαρμακείο και αφού φτάνει στο ταμείο και αγοράζει μέντες, ρωτάει το φαρμακοποιό την ίδια φλέγουσα ερώτηση.
Εκείνος απαντά, "Εχμ, 30;"
Για μια ακόμα φορά, λέει περήφανα, "Είμαι 47, αλλά σας ευχαριστώ."
Στη στάση του λεωφορείου, ρωτάει έναν ηλικιωμένο κύριο την ίδια ερώτηση.
Εκείνος της απαντά, "Κυρία μου, είμαι 78 ετών και η όρασή μου δεν είναι όπως παλιά. Όσο ήμουν νέος ωστόσο, είχα ένα σίγουρο τρόπο για να διαπιστώνω την ηλικία μιας κυρίας. Θα ακουστεί σαν ασέβεια, αλλά απαιτεί την τοποθέτηση των χεριών μου στο εσωτερικό του στηθόδεσμού σας. Τότε θα είμαι σε θέση να ειπώ την ακριβή ηλικία σας."
Ακολουθεί μια παρατεταμένη σιωπή στον άδειο δρόμο έως ότου η περιέργεια την κυριεύει.
"Εντάξει, θα σας αφήσω."
Βάζει και τα δύο του χέρια κάτω από την μπλούζα της και στο εσωτερικό του
σουτιέν, ψηλαφίζει μεθοδικά και προσεκτικά. Μετά από δύο λεπτά, εκείνη του
λέει, "Εντάξει φτάνει..., πόσο ετών είμαι;"
Κάνει ένα τελευταίο ζούπηγμα, βγάζει τα χέρια του και της λέει, "Κυρία μου,
είστε 47 ετών."
Όλο έκπληξη τον ρωτάει, "Απίστευτο, πως το καταλάβατε;"
Εκείνος απαντά, "Μου υπόσχεστε πως δε θα νευριάσετε;"
"Ναι"
"Ήμουν από πίσω σας στα McDonald's."

ΣΤΕΙΛΕ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΟΥ.

Μετά την Ώρα της Γης: Η Ώρα της Ψήφου

Αγαπητοί φίλοι του WWF Ελλάς,

Στις 28 Μαρτίου, στην Ώρα της Γης, πάνω από 2.000.000 Έλληνες, στείλαμε ένα ισχυρό μήνυμα στους πολιτικούς μας. Το μήνυμα τώρα μπορεί να γίνει ακόμη πιο δυνατό στις ευρωεκλογές!

Στις 7 Ιουνίου, έχουμε μια ουσιαστική ευκαιρία να αποδείξουμε στους πολιτικούς ότι το κλίμα είναι στην ψήφο μας.

Στείλε ηλεκτρονική κάρτα στους πολιτικούς αρχηγούς και μάθε περισσότερα γιατί σε αυτές τις ευρωεκλογές πρέπει να ψηφίσουμε και για το κλίμα.
http://www.wwf.gr/vote/form.php

ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΔΑΣΗ ΜΑΣ

Όπως ανέφεραν προ ημερών οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις
μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν
θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ. Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία,Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.

Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...

Εκτός αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.

Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν
αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.

Οι τωρινές 202..700 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε
2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
αλλά και στον ΟΗΕ.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ

Γυρνάει ο ήρωας μας 7.00 το πρωί σπίτι του περπατώντας στα νύχια καιπροσπαθώντας να μην κάνει τον παραμικρό θόρυβο, μονο και μόνο για να βρεί τησύζυγο του να τον περιμένει πίσω απο την πόρτα.

-Που ήσουνα Σουπερμαν; 7 η ώρα το πρωί πήγε!

-Μα αγάπη μου δεν σου είχα πει οτι είχαμε συνέδριο με εκείνους τους πολύ σημαντικούς πελάτες απο την Ιαπωνία;

-Καλά ρε Σούπερμαν μέχρι τί ώρα είχατε συνέδριο; 8.00;9.00;Είναι 7 η ώρα το πρωί!

-Ε, κουκλίτσα μου δεν θα πηγαίναμε τους πελάτες κάπου για ένα ποτό να συζητήσουμε τους όρους της συμφωνίας καλύτερα;

-Εντάξει Σούπερμαν, τους πήγατε για ποτό μέχρι τις 10.00, αντε 10.30.Μετά πού ήσουνα; Είναι 7 η ώρα το πρωί ρε γαμώτο!

-Ρε αγαπούλα μου , για να γιορτάσουμε την συμφωνία μας πήγαμε σε μια ταβέρνα να φάμε.

-Και μέχρι πότε Σούπερμαν είσασταν στην ταβέρνα; 12.00; 1.00; Έχει πάει 7 το πρωί πια!!

-Μα είσαι σοβαρή; Ήρθανε οι άνθρωποι τόσο δρόμο απο την Ιαπωνία και δες θα τους πηγαίναμε στα μπουζούκια να γλεντήσουν;

-Αντε οτι κάτσατε στα μπουζούκια μεχρι τις 3.00, άντε 4.00. Μέχρι τώρα πού ήσουν ρε Σούπερμαν;

-Ε ύστερα απο τόσα ξίδια ,καρδούλα μου, πήγαμε να φάμε ενα πατσά να στρώσει το στομάχακι μας

-Έστω οτι τρώγατε πατσά μέχρι τις 5.00-5.30 Σούπερμαν, έχει πάει 7.00 το πρωί πλέον.

-Μα, ύστερα ,φώς μου, πηγαμε για κουλούρι στην Ομόνοια και με την κίνηση μέχρι να φτάσω εδώ πήγε 7.00. Πές μου όμως, γιατί με λές Σούπερμαν συνέχεια;

-Γιατί μονο ο Σούπερμαν και εσύ φοράτε το σώβρακο έξω απο το παντελόνι ρε βλακα.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Ο δημόσιος κατήγορος στο δικαστήριο μιας μικρής επαρχιακής πόλης καλεί την πρώτη του μάρτυρα, μια γιαγιά γύρω στα 80 και την ρωτάει με τελείως επαγγελματικό ύφος:
- Με γνωρίζετε εμένα, κυρία Θεοδώρου;
- Και βέβαια σας γνωρίζω, κύριε Αλεξίου, απαντάει η ηλικιωμένη γυναίκα. Σας ξέρω από μικρό παιδάκι και πρέπει να ομολογήσω ότι με έχετε απογοητεύσει. Λέτε ψέματα, απατάτε συνέχεια τη γυναίκα σας, κουτσομπολεύετε τους πελάτες σας. Βεβαίως σας γνωρίζω!Αποσβολωμένος τελείως ο δικηγόρος από την απρόσμενη απάντηση της γριάς και μη ξέροντας τι άλλο να πει, δείχνει με το δάχτυλό του στην άλλη μεριά της αίθουσας και λέει:
- Τον δικηγόρο της υπεράσπισης τον γνωρίζετε;
- Ω ναι, και τον κύριο Σοφόπουλο τον γνωρίζω, απαντά πάλι η μάρτυς. Τον κρατούσα όταν ήτανε μωρό και μπορώ να πω ότι κι αυτός με έχει απογοητεύσει. Είναι μέθυσος και χαρτοπαίκτης, δεν μπορεί να κάνει σχέση με κανένα και είναι από τους χειρότερους δικηγόρους της πόλης μας!
Στο σημείο αυτό, ο πρόεδρος κτυπά το σφυράκι του στην έδρα, διακόπτει τη διαδικασία και καλεί και τους δύο δικηγόρους να πλησιάσουν την έδρα.
Όταν πλησιάζουν, σκύβει μπροστά και τους λέει με σιγανή φωνή:
- Όποιος από τους δύο σας τη ρωτήσει αν με ξέρει, την έβαψε!!!!!

Επιθυμία...

ΜΕΤΡΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ο Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, ολοκλήρωσε τη μηνιαία αναφορά του με τα παρακάτω σχόλια για την τονωση της αμερικανικης οικονομιας


Dr. Marc Faber tells it how it is
"Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.
Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Αραβες. Αν αγοράσουμε pc, πάνε στην Ινδία. Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα. Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, πάνε στη Γερμανία.
Τίποτε απ' αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.
Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ.
Εγώ κάνω ό,τι μπορώ...."

ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ...Μαινόμενος!

"Η Ύβρις"
"Όσο κι αν με «συγκινεί» που επιτέλους μπήκε στο καθημερινό θεαματικό θεματολόγιο των Μίντια, ο εθνικός μας ποιητής, με αφορμή τη γνωστή δήλωση του Αλέκου Αλαβάνου και όσα αυτή παρήγαγε σε επίπεδο πολιτικής διελκυστίνδας, όμως αισθάνομαι υποχρεωμένος να δηλώσω και να καταγράψω στη συνέχεια πως η συγκίνηση αυτή έρχεται και χτυπάει απευθείας σε μια αίσθηση σιχαμάρας που νιώθω, από την ανατριχιαστική υποκρισία που περισσεύει σ’ αυτή την περίπτωση...

Και θα εξηγηθώ αμέσως και καθέτως, όπως σ’ όλη τη ζωή μου, πράττω και διαπράττω:
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!

Αιδώς Αργείοι! Ο Σολωμός σας μάρανε! Και απευθύνομαι σε όλους εκείνους, πολιτικούς ανθρώπους, πνευματικούς ταγούς, εκπαιδευτικούς μέντορες, αναρχοσυνδικαλιστικοφλερτάροντες εργατοπατέρες, δημοσιογραφίσκους της δεκάρας, αργυρώνητους καθηγητάδες, επίορκους υπαλλήλους της Διοίκησης και αρκετές άλλες κατηγορίες γραικύλων και όχι Ελλήνων:

Τι δουλειά έχετε εσείς μωροί, με την Ποίηση κατ’ αρχήν, και τον Εθνικό Βάρδο μετά κι ακόμα περισσότερο με ό,τι η Μητέρα όλων των Τεχνών εκπροσωπεί, για τον ιερό ετούτο τόπο και την ιστορία του;

Εσείς δεν διαλύσατε τις βάσεις παιδείας; Εσείς δεν στείλατε τα ελληνόπουλα να διάγουν με εφτακόσιες λέξεις οπλισμό; Εσείς δεν οδηγήσατε τη μαθητιώσα και σπουδάζουσα νεολαία στην κατάντια εκείνη, όπου το 73% των παιδιών μας στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, να αγνοεί τα σημεία στίξεως και να μην μπορεί να αρθρώσει μια στοιχειώδη ακολουθία προτάσεων στον λόγο του; Εσείς δεν υπερασπίζεστε ως βασική γλώσσα κι όχι ως βοηθητικό εργαλείο, τα γλωσσοδιαστροφικά «γκρήκλις» με τα οποία πλημμύρισαν τα παιδιά μας κάθε παρουσία τους στο Διαδίκτυο;

ΟΛΙΓΟΓΡΑΜΜΑΤΟΙ, ΕΣΧΑΤΟΠΡΟΔΟΤΕΣ!

Εσείς δεν διαλύσατε κάθε ικμάδα πολιτισμού στη χώρα, εσείς δεν εξακολουθείτε ως αλητήριοι πελάτες των χουντικών «ιδεολογημάτων» να προβάλετε τον αηδιαστικό όρο «κουλτουριάρης» για κάθε Συνέλληνα που ακόμα διαβάζει ποίηση, που ακόμα ακούει καλή μουσική που ακόμα επιμένει και μελετάει την ιστορία της πατρίδας που ακόμα διατηρεί πνευματικούς δεσμούς με την ιστορική μνήμη των προπατόρων του;

Τι δουλειά έχετε εσείς, όποτε σας καπνίζει, και ανασύρετε τον Διονύσιο Σολωμό και τον ερμηνεύετε κιόλας και τον διασύρετε στα τηλεπαράθυρά σας;

Ολιγογράμματοι, εσχατοπροδότες του ιερού ελληνικού πολιτισμού, μανιακοί ψευτοκοσμοπολίτες ψευτοδιεθνιστές και τάχα πολυπολιτισμικοί αντιρατσιστές και παραμύθια τούμπανα και κουλουβάχατα και ταμπαραπατούμπαρα και βουρδουλομπέρδουλα, γιατί με άλλες λέξεις ελληνικές δεν σας αξίζει να κάνει κανείς επαφή μαζί σας!



ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ..

Διαπράττετε την Ύβρι, μετά από τόσα που κάνατε στη Νεολαία του τόπου, τώρα βάλατε και στο χυδαίο οπλοστάσιο σας το Μεγάλο Ποιητή.

Δεν σας είδα να προτείνετε να βλέπουν τα ελληνόπουλα στην Πλατεία Συντάγματος έστω δύο μονάχα προτομές, τα Βραβεία Νόμπελ που πήραμε σε 16 μονάχα χρόνια, τον Σεφέρη και τον Ελύτη τουλάχιστον!

Με ποιό δικαίωμα μιλάτε εσείς για τον Σολωμό; Σ αυτή τη χώρα των μεγάλων ποιητών, το ξέρετε ότι με τα αισχρά αποτελέσματα της κουρελιασμένης ανθελληνικής σας μπέρτας που σκεπάζετε την πνευματική σας καμπούρα, φτάσαμε στο σημείο να κινδυνεύουμε να μην ξαναβγάλουμε όχι μόνο μεγάλους ποιητές, αλλά ποιητές καν; Με ποια γλώσσα να μιλήσουν τα νέα παιδιά; Ποια γλώσσα τους αφήσατε;

Εδώ και χρόνια μεθοδικά, αργά και σταθερά κάνετε ότι περνάει από το βρώμικο μυαλό σας και το άπληστο χέρι σας για να διαλύσετε τη μοναδική κυτταρική δύναμη του ελληνικού πολιτισμού, τη γλώσσα του. Για να ανοίξτε το δρόμο στους αλήτες ανθέλληνες που φιλοδοξούν και ονειρεύονται να ξαναγράψουν την ιστορία όπως αυτοί γουστάρουν για να στήσουν τον καινούριο μαλιστάνθρωπο που χρειάζονται, το μεταλλαγμένο ζώο της νέας εποχής τους, που δεν θα σκέπτεται, δεν θα αντιδρά, δεν θα διαμαρτύρεται.

ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΟΜΗΡΙΚΑ!

Και φυσικά σ αυτό το παιχνίδι η πνευματική επάρκεια είναι ο χειρότερος εχθρός σας. Και βέβαια, όταν μιλάμε για πνευματική επάρκεια εννοούμε την διανοητική συμμετοχή στα αγαθά του πνευματικού πολιτισμού. Και έτσι, μιλώντας για πνευματικό πολιτισμό, εννοούμε πριν από όλα και πάνω από όλα τον πατέρα πολιτισμό, τον αρχαίο ελληνικό. Δηλαδή την ελληνική μας γλώσσα!

Να γιατί υποτελείς του κύριου Κίσινγκερ και υπάλληλοι των σκοτεινών εκείνων κέντρων αφελληνισμού του δυτικού πολιτισμού, κάνετε ό,τι μπορείτε για να διαλύστε τη σχέση των νέων Ελλήνων με τη γλώσσα τους.

Την Ομηρική γλώσσα μας που μιλάμε συνεχώς και αδιαλείπτως, χιλιάδες χρόνια τώρα. Γιατί μπορεί να λέμε σκάφος, βαπόρι, πλοίο, καράβι και να μη λέμε «ναυς» αλλά από το πρωί ως το βράδυ λέμε: Ναύτης, ναυτιλία, ναυτιλλόμενος, ναύαρχος, ναυσιπλοΐα, και χίλια ακόμα!

Να γιατί πλασάρετε την αισχρή παρόλα «νεοέλληνας», για να διακοπεί η συνέχεια!

Να γιατί αντί να μας πει ο μεγάλος επίσης ποιητής μας ο Γιάννης Ρίτσος για την Ελληνοσύνη, αστόχαστα μας μιλάει για «Ρωμιοσύνη»!

ΜΑΣΤΟΥΡΩΝΕΤΕ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ!

Και μετά από όλα αυτά, και μετά από την τηλεοπτική ασυδοσία διάλυσης κάθε πολιτισμικού στοιχείου στον τόπο και μετά από την επέλαση των ολιγογράμματων σε όλους τους χώρους όπου διεξάγεται η καθημερινή μας ζωή, μιλάτε εσείς για το Διονύσιο Σολωμό και …αναλύετε κιόλας. τον Εθνικό μας Ύμνο; Αφού εσείς είσαστε «έλληνες» μονάχα στα διαβατήρια σας! Δεν είσαστε ΕΛΛΗΝΕΣ, όμως!

Ουστ Ξευτίλες! Που αν λειτουργούσαμε ως απολύτως ισόνομοι μέσα σ αυτή τη δημοκρατία, θα σας έκαναν οι νέοι μας μήνυση, τουλάχιστον για εσχάτη προδοσία! ΄Όμως τους μαστουρώνετε κανονικά και τους τρώτε τα όμορφα αυτά δέκα νεανικά χρόνια με τις μαλακίες και τις αλητείες που προτείνετε, μέσα στον πληρωμένο και απέξω κατευθυνόμενο ανθελληνικό σχεδιασμό της διάλυσης αυτής της χώρας.

-------------------------------------------------------------------



ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ: Μα ας μην πάμε παραπέρα! Ας μείνουμε σ αυτό:

Ο Κόμης Διονύσιος Σολωμός, σας έχει μεταθανατίως εγγεγραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων του! Όπως κι εμείς, άλλωστε, όσοι μείναμε και ξεμείναμε, ακόμα Ποιητές, στον τόπο ετούτο.

Όμως, μη, ΑΥΤΟΝ! Και κυρίως ,όχι «εσείς»!

Αλήτες!"

-----------------------------------------------

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

(Από το: troktiko/blockspot)

OΤΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΕΦΙΑ

«Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει»(Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου)
«Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα»(Απο γυμνάσιο της Αθήνας, 1992)
«Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά»
«Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του.»(Από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1991)
«Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος»
«Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας»
«Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη»
«Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια»
«Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ»(Από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989)
«Όταν ο Χριστός ήτανε μικρός, ο πατέρας του ο μαραγκός Ιωσήθ, τον φώναζε Χρηστάκη»
«Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό»
«Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης.»(Από διαγώνισμα Β'τάξης γυμνασίου της Λαμίας, 1969)
«Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ»
«Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας»(Από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991)
«Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια»(Από διαγώνισμα στα θρησκευτικά, γυμνάσιο της Κορίνθου, 1990)
«Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι»
«Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος»(Από γυμνάσιο της Πάτρας, 1988)
«Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε»(Από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991)
«Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι»
«Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά»
«Το παιδί που οι γονείς του είναι από την Ύδρα, λέγεται Υδρογόνο»
«Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα. Υπάρχει και παροιμία γι αυτό»

«Την άνοιξη, η φύση σε βγάζει από τον τάφο και σου λέει: ζήσε!»

ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ
Συνεντεύξεις: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
«Κατά γενική ομολογία την άνοιξη όλα είναι ανθισμένα, οι άνθρωποι νιώθουν μια ανανέωση, μια ανακούφιση, οι γυναίκες είναι πιο όμορφες κ.λπ.
«Πολλές επαναστατικές κινήσεις γίνονται την άνοιξη, εκφράζοντας την ανάγκη των ανθρώπων για ανόρθωση, για ελευθερία», παρατηρεί ο Μανώλης Ρασούλης Ομως κατά περίεργο λόγο, στο έμπα της άνοιξης το ανθρώπινο στοιχείο βιώνει αυτή την είσοδο στη νέα σεζόν με μια μελαγχολία και ίσως μια δραματικότητα. Οπως το Θείο Δράμα που κορυφώνεται αυτές τις ημέρες. Κάθε άνοιξη (όπως και κάθε Σεπτέμβριο) νιώθω μια μελαγχολία και προσπαθώ να δω τι συμβαίνει: είναι η φύση που σου ανοίγει τα διαφράγματα, σε βγάζει από τη σαρκοφάγο, τον τάφο και σου λέει "τώρα ζήσε, βίωσε". Είναι μια δύσκολη καμπή. Νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι νιώθουν αυτό το συναίσθημα το μελαγχολικό και γι' αυτόν τον λόγο έχει τοποθετήσει και η Εκκλησία και το θέμα αυτό του Θείου Δράματος: "Ω, γλυκύ μου έαρ", "Η ζωή εν τάφω" και όλα όσα ζούμε αυτές τις μέρες.
Οταν μάλιστα μπαίνει ο Μάρτης, εγώ θυμάμαι διάφορα περιστατικά που με έχουν σημαδέψει και μπαίνω σε μια δραστηριότητα, σε μια ιδιαίτερη κατάσταση. π.χ. 6 Μαρτίου 1986 είχε έρθει ο δάσκαλός μου, ο Οσο, κυνηγημένος από όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου και ήταν στην Κρήτη, στην Ελούντα. Ο Οσο ήταν ένας φωτισμένος άνθρωπος, ο οποίος δεν παραδεχόταν τον θάνατο κι αυτό είναι μια άλλη διάσταση στη συζητήσή μας αφού κάποια πράγματα πεθαίνουν και ανασταίνονται, όμως κατά τους προσωκρατικούς ζούμε σε ένα αιώνιο παρόν, άρα και τίποτε δεν πεθαίνει, και αυτό το ξέρουν οι μύστες. Οταν συνέλαβαν τον δάσκαλό μου, μετά τον απέλασαν κι αυτό με πλήγωσε. Από τότε, 6 Μαρτίου είναι για μένα μια οριακή στιγμή, μιλάω γι' αυτό το περιστατικό, προσπαθώ να συνεννοηθώ με τους ανθρώπους τι είναι ο θάνατος, η απέλαση, οι δάσκαλοι, το πνεύμα, η άνοιξη.
Στις 6 Μαρτίου 1910 έγινε και το Κιλελέρ και του χρόνου γιορτάζουμε τα 100 χρόνια του. Αρα την άνοιξη γίνονται και διάφορες επαναστατικές κινήσεις όπως είχαμε τον Αθανάσιο Διάκο που είπε το περιβόητο "Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαριά και βγάζει η γης χορτάρι" κι έχουμε και τον Επιτάφιο του Ρίτσου: "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω". Δηλαδή υπάρχουν και στο εθνικοαπελευθερωτικό και το επαναστατικό κίνημα δείγματα κινητικότητας την άνοιξη, στον πολιτικό τομέα είχαμε τις εμφύλιες συγκρούσεις, κι έτσι έχουμε ένα συνδυασμένο πράγμα. Οπως υπάρχει και το περιβόητο του Ρήγα Φεραίου, "ακόμη τούτη η άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες" που σημαίνει ότι η άνοιξη φέρνει μια ανόρθωση προς τα πάνω. Βέβαια το ενδιαφέρον είναι όλος ο κύκλος των εποχών, γιατί αν δεν είχαμε περάσει τον χειμώνα, τότε και η άνοιξη δεν θα ήταν τόσο επιθυμητή.
Οσο για την Ανάσταση, αυτή σχετίζεται με την εμπειρία του μέσου ανθρώπου, το πώς βιώνει γύρω του το φαινόμενο του θανάτου. Η Εκκλησία, η οποία υποτίθεται ότι διαχειρίζεται τα σπουδαιότερα θέματα, έχει κάνει έναν ιστορικό συμβιβασμό με τη μάζα, τον μέσο άνθρωπο, ότι "κοίταξε να δεις, θα πεθάνεις αλλά θα αναστηθείς". Και μάλιστα έχει πλέον προσθέσει και κάτι που εμένα μου φαίνεται και λιγάκι γκραν γκινιόλ, κωμικό, ότι θα αναστηθείς με την ψυχή αλλά και το σώμα σου. Κάποτε έκανα μια συζήτηση με τον Σαββόπουλο, τότε που περνούσε τον παροξυσμό της ορθοδοξίας και μού 'λεγε "θα αναστηθούμε ψυχή τε και σώματι". Και τού 'λεγα εγώ "καλά, ρε Διονύση, πώς θα αναστηθείς, με τα γυαλιά σου, με τις τιράντες σου, 30 χρονών, 40, όπως συμφέρει εσένα, όπως συμφέρει τον Θεό, πώς ακριβώς, για να ξέρουμε". Στη Δεξαμενή ήμασταν, πίναμε μπίρες και λέγαμε τέτοια.
Αν πάρουμε ότι ο άνθρωπος ανασταίνεται, αλλά χωρίς ανάληψη, χωρίς να διαχυθεί το πλάσμα στον μεγάλο κόσμο, τότε και ο Ιησούς, χωρίς την ανάληψη, θα κωλοβαρούσε σαν το ζόμπι από 'δώ κι από 'κεί, θα επαναλάμβανε τα ίδια και δεν θα υπήρχε και ο σκοπός τού να πάει να θυσιαστεί. Ασε που δεν θυσιάστηκε γιατί ο Χριστός υποτίθεται ήταν Θεός και ήξερε εξ αρχής ότι θα αναστηθεί, και, αφού το ήξερε, τότε τι ακριβώς θυσίασε; Αυτές είναι θεατροποιήσεις των φυσικών νόμων για να έχουμε έναν κώδικα, να μπορούμε να εμψυχωνόμαστε. Αλλά πρέπει να πηγαίνουμε πιο πολύ στο βάθος, να πηγαίνουμε πέρα από τα δεδομένα κλισέ. Γιατί αυτά τα εκκλησιαστικά δόγματα πρέπει κάποια στιγμή να τα ψηλαφούμε και να τα συζητούμε με καλές προθέσεις, όπως κάνουμε τώρα. Θέματα που άπτονται οραμάτων και βαθύτερων μεθέξεων και τα οποία πιστεύω ότι συζητούσαν και βίωναν στα Ελευσίνια Μυστήρια, τότε με τη Δήμητρα, την Περσεφόνη κ.λπ.».

εξομολόγηση

Συζητούσαν δυο φίλοι και κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλον:
- Έχεις εξομολογηθεί τώρα τελευταία;
- Πού το θυμήθηκες τώρα αυτό ρε;
- Ε, πώς! Εγώ θα σου πρότεινα να πας.
- Δε θά'σαι καλά ρε! Από το δημοτικό έχω να πάω.
- Ε, νά! Σου το ζητάω σαν χάρη. Να απασχολήσεις για λίγο τον παπά, γιατί
θέλω να πάω με την παπαδιά.
- Πες το ντε! Αν είναι έτσι, να πάω.
Και πήγε. Κι όλο θυμόταν και κάποια άλλη αμαρτία, κι άλλη, κι άλλη. Αλλά
κάποια στιγμή δεν άντεξε:
- Παπά μου, τώρα που ξεμολογιέμαι, διαπράττω και νέα αμαρτία.
- Τι εννοείς τέκνον μου;
- Ε, νά! Κάνω πλάτες στον φίλο μου και σε καθυστερώ για να πάει αυτός με
την παπαδιά σου! Ήμαρτον!
Και ο παπάς ήρεμος:
- Η γυναίκα σου ζει;;;
- Ναι πάτερ μου!!!
- Τρέξε γρήγορα σπίτι σου τέκνο μου....γιατί η παπαδιά έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια!!!

Η Επιστήμη προοδεύει!